ပံုျပင္စာအုပ္ႀကီးထဲက ရွင္ဂၽြန္

ဗာရာဏသီသို႔ေရာက္ၿပီး ရွင္ဂၽြန္ ဂ်ီေျပာ သမင္ေျပာထဲသို႔ ခုန္ဆင္းကာ မိတ္ေဆြတစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္ ဗာရာဏသီ၏ ေန႔ႏွင့္ ညကို ျဖတ္သန္းခဲ့ပါ၏။ အညာသား ရွင္ဂၽြန္သည္ပင္ ေက်ာပါမက ဆံပင္ေမြးညွင္း အစ  ေကာ့ေနေအာင္ခံရေသာ ဗာရာဏသီ၏ ပူအိုက္မႈဒဏ္ကို မိတ္ေဆြတို႔၏ စကားလံုးႏုေအးေလးမ်ားျဖင့္ တြန္းလွန္ရိုက္ခ်ိဳးပစ္ခဲ့ရပါ၏။ ေက်းဇူးေတာ္ ႀကီးမားလွပါဘိေတာင္း။    

        အဲ...သို႕ေသာ္...သို႕ေသာ္လည္းေပါ့........

        ဗာရာဏသီေရာက္ ၂ ရက္ေျမာက္ေန႕၀ယ္ ရွင္ဂြ်န္ အမ်ဳိးသမီးမိတ္ေဆြမေလးတစ္ဦးႏွင့္ ဂ်ီေျပာ သမင္ေျပာထဲ့သို႕ ခုန္ဆင္းခိုက္ ရွင္ဂြ်န္၏ အိႏိၵယတြင္ ယခုေနေသာ ေနရပ္ကိုေမးလိုက္သျဖင့္ ''ဗာရာဏသီ၊ သိလား" ဟု ရွင္ဂြ်န္က ျပန္ေျဖ ၊ေမးလိုက္ရာ ထိုအမ်ိဳးသမီး မိတ္ေဆြမေလး ေျပာေသာစကားေၾကာင့္ ရွင္ဂြ်န္ အရွင္ လတ္လတ္ ပံုျပင္စာအုပ္ႀကီးထဲသို႔ ၀င္ကပ္လိုက္ရပါၿပီေကာ။

        အမ်ဳိးသမီးမိတ္ေဆြမေလး ေျပာေသာစကားမွာ...

       "" ပံုျပင္စာအုပ္ေတြထဲမွာေတာ့ ဗာရာဏသီကို ေတြ႕ဖူးတယ္"".....ဟူ၏။

        ေသစမ္းပ ရပ္ကြက္ထဲက လူႀကီးေတြရယ္ ၊ျပည္မသိ ဗာရာဏသီ မင္းမသိ ျဗဟၼဒတ္ ဟု ရွင္ဂြန္ ငယ္ငယ္က လူႀကီးသူမတို႕ေျပာေသာ စကားကို ျပန္ၾကားေယာင္မိပါ၏ ။ ဆိုးလိုက္ပ၊ ပံုျပင္စာအုပ္ႀကီးထဲမွာ ငုတ္တုတ္ႀကီး ငိုင္ေနေသာ ရွင္ဂြန္ ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေတြးၿပီး ........................။

အမွားမ်ားစြာျဖင့္

ရွင္ဂြ်န္

(၂၃-၉-၂၀၁၁)