မူလစာမ်က္ႏွာ

Wednesday, 12 October 2011

ရွင္ဂြ်န္ရဲ႕ ၀ဋ္ကြ်တ္ ၀တ္ေက်လျပည့္ည

      ေအာ္… မဟာလူသားတစ္ေယာက္၏ လူ႔ဝတၱရားတာဝန္ ေက်ပြန္ခဲ့ေသာ (သုိ႔မဟုတ္) သားေကာင္းသားၿမတ္တစ္ေယာက္၏ တာဝန္ဝတၱရား ေက်ပြန္ခဲ့ေသာ ေန႔ထူးေနၿမတ္ အခါသမယေတာင္ ကပ္ေရာက္လာေခ်ၿပီေကာ။ 
သီတင္းကၽြတ္လၿပည့္ (ယေန႔) လိုအခ်ိန္ဝယ္ အဘိဓမၼာ အခါေတာ္ေန႔အၿဖစ္ ဗုဒၶဘာသာဝင္အမ်ားစု ရႈၿမင္သံုးသပ္ အေတြးကပ္၍ ဘုရားသြားေက်ာင္းတက္ ဥပုသ္သီတင္းေဆာက္တည္ ကုသိုလ္ဘာဝနာ မိမိသ႑ာန္မွာတည္ေအာင္ ၿပဳလုပ္ၾကေသာ္လည္း မဟာလူသား ၿမတ္ဘုရား၏ သားတစ္ေယာက္တာဝန္ ေက်ပြန္ခဲ့ေသာေန႔အၿဖစ္က ရွင္ဂၽြန္႔အဖို႔ အဓိပၸါယ္ပိုၿပည့္ အႏွစ္သာရရွိေနသေယာင္။

          ေရႊၿပည္ၾကီးမွ ရွင္ဂၽြန္႔ဆရာသမားတစ္ဦး မိန္႔ဟဖူးေသာစကား ရွင္ဂၽြန္႔စိတ္နားဝယ္ ၿပန္ၾကားေယာင္မိပါ၏။ ရွင္ဂၽြန္႔ဆရာသမား ေၿပာၾကားခဲ့ေသာစကားမွာ “ ဝတၱရားေတြေက်ပြန္မွ ဝဋ္ဆင္းရဲ႕မွလြတ္မယ္”ဟူ၏။

          ေလာကတြင္ သံတူေၾကာင္းကြဲ စကားလံုးေတြမ်ားစြာရွိပါ၏။ ပ-ရရစ္ လံုးၾကီးတင္ တစ္ေခ်ာင္းငင္ “ၿပိဳ” ဟု အသံထြက္သလို၊ ပ-ယပင့္ လံုးၾကီးတင္ တစ္ေခ်ာင္းငင္လည္း “ပ်ိဳ” ဟု ပင္အသံထြက္ပါသည္။ အသံတူေသာ္လည္း အေၾကာင္းအရာ ကြဲလွပါ၏။ ပ-ရရစ္ လံုးၾကီးတင္ တစ္ေခ်ာင္းငင္ “ၿပိဳ” သည္ ၿပိဳက်ပ်က္စီးၿခင္းသေဘာကိုေဆာင္၍   ပ-ယပင့္ လံုးၾကီးတင္ တစ္ေခ်ာင္းငင္ “ပ်ိဳ”သည္ ပ်ိဳၿမစ္ႏုနယ္ၿခင္း သေဘာကိုေဆာင္ပါသည္။

           အလားတူစြာ ဝ-ကုိ တဝမ္းပူသတ္လွ်င္ “ဝတ္” ဟု အသံထြက္သလို ဝ-ကုိ ဋ-သံလ်ွင္းခ်ိပ္ သတ္မူ “ဝဋ္” ဟုပင္အသံထြက္ၿပန္၏။ ဝ-ကိုတဝမ္းပူသတ္ေသာ “ဝတ္” သည္ လူသားတိုင္း ေက်ပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ရမည့္ ဝတၱရားၿဖစ္၍ ဝ-ကို ဋ-သံလ်ွင္ခ်ိပ္ သတ္ေသာ “ဝဋ္”သည္ ဝဋ္ဆင္းရဲၿဖစ္ပါ၏။

            မဟာလူသား ၿမတ္ဘုရားသည္ (၇)ဝါေၿမာက္ တာဝတိ ံသာသုိ႔ အေရာက္ၾကြ၍ မယ္ေတာ္၏ေက်းဇူးကုိ ေက်ပြန္ေအာင္ ဓမၼၿဖင့္ ေက်းဇူးဆပ္ၿပီး၍ သီတင္းကၽြတ္လၿပည့္ေန႔ဝယ္ လူ႔ၿပည့္သို႔ ၿပန္ဆင္းခဲ့ပါ၏။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ သီတင္းကၽြတ္လၿပည့္ေန႔ကို ရွင္ဂၽြန္တစ္ဦးတည္း၏ အလိုဆႏၵအရ အဘိဓမၼာအခါေတာ္ေန႔ထက္ မဟာလူသား ၿမတ္ဘုရား၏ သားတစ္ေယာက္တာဝန္ေက်ပြန္ခဲ့ေသာေန႔အၿဖစ္ သတ္မွတ္လိုက္ခ်င္ပါ၏။

             မဟာလူသား ၿမတ္ဘုရားသည္သာမက ၿမတ္ဘုရား၏ လက္ယာရံတပည့္သား ရွင္သာရိပုတၱရာစေသာ မေထရ္ၾကီးမ်ားသည္လည္း သားတစ္ေယာက္၏ တာဝန္ကို ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကပါ၏။

အလ်ွင္းသင့္၍ ေရႊၿပည္ၾကီးမွ ပါးစပ္ရာဇဝင္ ကမၺည္းမတင္ရေသးေသာ သားတစ္ေယာက္တာဝန္ ေက်ပြန္ခဲ့ေသာအေၾကာင္း ရွင္ဂၽြန္ ၿပန္ေၿပာင္းေၿပာခ်င္ပါေသး၏။

          မႏၱေလးတုိင္း မတၱရာနယ္တြင္ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ ထုတ္လုပ္ေသာ စက်င္ေတာင္ရွိပါသည္။ ထုိစက်င္ေတာင္၏သမိုင္းတြင္ အေသာကမင္းၾကီး ကံေတာ္ကုန္ခါနီးဝယ္ သူ႔မွာ လွဴဒါန္းစရာ သ်ွစ္သ်ွားသီးတစ္ၿခမ္းသာက်န္ေတာ့ေၾကာင္း စဥ္းစားမိ၍ ႏွလံုးမသာမယာၿဖစ္ခါ ကံကုန္ေသာ္ ထုိေတာင္တြင္ စပါးၾကီးေၿမြ ၿဖစ္ရသည္ဟူ၏။ သားေတာ္မဟိႏၵမေထရ္သည္ သူ႔ခမည္းေတာ္ မည္သည့္ဘဝ ေရာက္ေနသနည္းဟု ဆင္ၿခင္ေသာ္ စပါးၾကီးေၿမြၿဖစ္ေနေၾကာင္း သိရ၍ ထိုေတာင္သို႔သြားၿပီး ခမည္ေတာ္စပါးၾကီးေၿမြကို တရားေဟာ၊ သီလေဆာက္တည္ေစ၏။ ခမည္းေတာ္စပါးၾကီးေၿမြသည္ ထိုအခါမွစ၍ အသားမ်ားကိုေရွာင္ၾကဥ္သၿဖင့္ ထိုေတာင္ကို သားၾကဥ္ေတာင္ဟု ေခၚၾကသည္။ ကာလေရြ႕ေလ်ွာလာေသာ္ သားၾကဥ္မွ စက်င္ေတာင္ဟု ၿဖစ္လာသည္ဆို၏။

          ဟုတ္ေသာ္ရွိ၊မဟုတ္ေသာ္ရွိ ရွင္ဂၽြန္႔ရင္ကို တာဝန္ေက်ေသာ သားတစ္ေယာက္က ဝင္ေရာက္ေနရာယူသြားသည္မွာေတာ့ အမွန္ပင္။

          လူသားတို႔တြင္ မိဘဝတၱရား၊ သားသမီးဝတၱရား၊ ဆရာဝတၱရား၊ တပည့္ဝတၱရား၊ အၾကီးအကဲဝတၱရားစသည္ၿဖင့္ ဝတၱရားမ်ားကိုယ္စီ ရွိၾကသည္သာၿဖစ္၏။ ထိုဝတၱရားမ်ားကို ေက်ပြန္မွ ဝဋ္ဆင္းရဲက လြတ္ေၿမာက္ေပလိမ့္မည္။ လူသားတိုင္း ဆင္းရဲေတာ့ကင္းခ်င္ရွာၾကေပလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ ဝတၱရားမ်ားေကာ ေက်ပြန္ၾကပါ၏ေလာ။

ဖိတ္လို႔သာဖိတ္ရ စိတ္ကေတာ့ သိပ္မလုံပါရွင့္ ဟူေသာသီခ်င္းေလးကို အဆိုေတာ္ နီနီဝင္းေရႊ သီဆိုသည္ကုိ ရွင္ဂၽြန္ၾကားဖူးပါသည္။ ရွင္ဂၽြန္လည္း ေၿပာသာေၿပာရ စိတ္ေကာေတာ့ သိပ္မလံုလွ။ရွင္ဂၽြန္ေကာ...ဝတၱရားေတြ ေက်ပြန္ပါရဲ႕လား။ ေက်ပြန္ေအာင္လုပ္မည္ဟု စိတ္ကူးေကာရွိပါရဲ႕လား။ မည္သည့္အခ်ိန္တြင္မွ ေက်ပြန္ပါမည္လဲ။ ေမးခြန္းေပါင္းစံုသည္ ရွင္ဂၽြန္႔ရင္ကို တရစပ္ မရပ္မနား ထုိးႏွက္ပစ္ခတ္လွ်က္…………..။

အမွားမ်ားစြာျဖင့္
ရွင္ဂြ်န္
(၁၂-၁၀-၂၀၁၁ သီတင္းကြ်တ္လျပည့္)




Sunday, 9 October 2011

“ရွင္ဂၽြန္ရဲ႕ ပဝါရဏာ အေတြးစမ်ား”

အလုပ္မရွိ ငံုးတိတိႏွင့္ ႏွဳံးခ်ိမဲ့ေယာင္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ကို ေနာင္လဲမလို ခုလဲပို၏ ---ဟူေသာ ၾသဝါဒပ်ိဳ႕ေလးကို ရွင္ဂၽြန္႔၏ ေရႊၿပည္ေတာ္ၾကီးမွ ဆရာသမားတစ္ဦး အၿမဲတမ္းတဖြဖြ ဆံုးမဖူးပါ၏။ ရွင္ဂၽြန္႔မ်က္ေမွာက္ဘဝ ၾသဝါဒေလးနဲ႔ တသားထဲက်ခဲ့ၿပီးေလာမသိ။
        
ရွင္ဂၽြန္တို႔ ေက်ာင္းအပ္ၿပီး ေက်ာင္းမွမတတ္ရေသး၊ ကာဠီမယ္ေတာ္ ပူဇာကရဏပြဲေတာ္ၿဖစ္၍ ေက်ာင္း(၁၅)ရက္ပိတ္လိုက္ေသာဟူ၏။ “ခန္႔စာမွမေရာက္ေသး၊ ၿဖဳတ္စာကအရင္ေရာက္ႏွင့္” ဟူေသာ ေရႊၿပည္ေတာ္ၾကီးမွ အမ်ားသံုးေဝါဟာရအတိုင္း ၾကံဳလိုက္ရ၏၊ ရွင္ဂၽြန္႔မွာ ေက်ာင္းလဲမသြားရ၊ ငံုတိတိႏွင့္အူေၾကာင္ေၾကာင္။ မၿဖစ္ေသး။ ခုလဲမလို ေနာင္လဲပိုေနမွၿဖင့္ ----- ။
         
ရွင္ဂၽြန္ ပိဋကတ္ေတာ္ထဲ ခုန္ဆင္းလိုက္၏။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆုိင္ ရွင္ဂၽြန္ခုန္ဆင္းလိုက္မိသည္က မဟာဝါ။ ဖတ္ရင္းဖတ္ရင္း ပဝါရဏာပိုင္းသို႔ေရာက္လာ၏။ ေအာ္----- ရဟန္းေတာ္တို႔၏ ညီညြတ္မွဳ unity ပြဲေတာ္ ပဝါရဏာေန႔ေတာင္ ေရာက္လုေခ်ၿပီးေကာ။
 
           ရွင္ဂၽြန္႔ကို ပဝါရဏာဆိုသည့္ စကားလံုးက တိတိက်က် ဖမ္းစားလိုက္၏။ ပဝါရဏာဆိုသည္မွာ ဖိတ္ၾကားၿခင္းဟု အဓိပၸါယ္ရပါ၏။ အတိအက် ၿမန္မာလို ဘာသာၿပန္ရေခ်ေသာ္ အၿပစ္ကို ၿမင္ေတြ႔ၾကားသိ သံသယၿဖစ္မိေသာ္ ဖံုးကြယ္မွဳမရွိ ပကတိပြင့္လင္းစြာၿဖင့္ ဆံုးမေပးေတာ္မူၾကပါ အၿပစ္ၿမင္ေသာ္ ရင္ဘတ္ထဲမွာ သိုဝွက္မထား ေၿပာၾကားေတာ္မူၾကပါ---ဟု ဖိတ္ၾကားၿခင္းၿဖစ္ပါ၏။
 
         ဤကဲ့သို႔ဖိတ္ၾကားရာမွာလည္း ရဟန္းေတာ္မ်ား တစ္သိမ္တည္းမွာ စုေဝးၾကၿပီးေသာ္ ဝါေတာ္အၾကီးဆံုး မေထရ္ၾကီးက လက္ဝဲတစ္ဖက္ ပုခံုးထက္ဝယ္ ဧကသီကို စံပယ္တင္၍ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ လက္အုပ္ခ်ီကာ--
“ငါ့ရွင္တို႔ သံဃာကိုဖိတ္ၾကားပါ၏။ ၿမင္၍ၿဖစ္ေစ၊ ၾကား၍ၿဖစ္ေစ၊ ယံုမွား၍ၿဖစ္ေစ၊ ငါ့ရွင္တို႔သည္ ငါ့အား အစဥ္သနားၿခင္းကို အေၾကာင္းၿပဳ၍ ေၿပာဆိုၾကကုန္ေလာ။ အၿပစ္ကိုၿမင္သည္ရွိေသာ္ ကုစားပါအံ့” ဟု-- အဓိပၸါယ္ရေသာ ပါဠိဘာသာစကားၿဖင့္သံုးၾကိမ္သံုးခါ  ဖိတ္ၾကားရ၏။
 
           ထို႔ေနာက္ ဝါစဥ္အလိုက္ တစ္ပါးၿပီးတစ္ပါး ဖိတ္ၾကားၿပီးေသာ္ ဝါအငယ္ဆံုးရဟန္းက ေနာက္ဆံုးမွဖိတ္ၾကားရ၏။
 
         ရွင္ဂၽြန္စဥ္းစား အေတြးပြားမိသည္မွာ ရဟန္းေတာ္တို႔ ပဝါရဏာၿပဳသကဲ့သုိ႔ လူသားတို႔လည္း မိသားစုပဝါရဏာ၊ ရပ္/ေက်းပဝါရဏာ၊ ၿမိဳ႕နယ္ပဝါရဏာ၊ ခရိုင္ပဝါရဏာ၊ တိုင္းပဝါရဏာ၊ နိုင္ငံပဝါရဏာ၊ ကမၻာ့ပဝါရဏာ ပြဲေတာ္မ်ား ၿပဳလုပ္လိုက္ရလွ်င္ အတီမ်ွေကာင္းခ်ိမ့္မည္နည္း။
 
          ဥပမာ မိသားစုပဝါရဏာဆိုလွ်င္ မိသားစုစံုညီစုေဝး၍ အေဖႏွင့္အေမကစတင္ကာ “သားတို႔သၼီးတို႔ အေဖတို႔အေမတို႔ရဲ႕ အၿပစ္ေတြကို ၿမင္ေတြ႔ၾကားသိ ယံုမွားၿဖစ္မိရင္ အေဖတို႔အေမတို႔ကို အားမနာပါနဲ႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေၿပာၾက၊ အေဖတို႔အေမတို႔ ေနာင္မၿဖစ္ေအာင္ ေနထိုင္သြားၾကမယ္ကြယ့္” ဟု ေၿပာၾကားရမည္ၿဖစ္သလို သားတို႔သၼီးတို႔ကလည္း အေဖတို႔အေမတို႔ကိုတဖန္ အၿပစ္ေတြ႔က ဆံုးမရန္ ခြင့္ပန္ၾကရေပလိမ့္မည္။
 
       အလားတူ ရပ္/ေက်း၊ ၿမိဳ႕နယ္၊ ခရိုင္၊ တိုင္း၊ ႏိုင္ငံေတာ္၊ ကမၻာ့လူၾကီးေတြလည္း………။
       ရွင္ဂၽြန္႕စိတ္မ်က္စိဝယ္ ႏိုင္ငံအသီးသီးမွ လူၾကီးမ်ား ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ လက္အုပ္ခ်ီ၍ ႏိုင္ငံေတာ္သူ ႏိုင္ငံေတာ္သားမ်ားကို တီဗြီထဲမွ…………….။ 
  ၿငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ေသာ မိသားစု ၊ႏိုင္ငံ ၊ ကမၻာၾကီးအၿဖစ္သို႔ေရာက္ရန္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ အခ်င္းခ်င္းနားလည္မွဳရွိဖို႔ လိုအပ္သည္ (To be peaceful and happy family /country /world , we all need the mutual understanding ) ဟု ရွင္ဂၽြန္ ၾကားဖူးမွတ္သားဖူးပါ၏။ အၿပစ္ကိုၿမင္ေသာ္ အၿပဳသေဘာေဆာင္ေသာ ေရးသားေၿပာဆို ဆံုးမမွဳ၊ အၿပစ္ေထာက္ၿပေၿပာဆိုဆံုးမေသာ္ ေရႊစိတ္ေတာ္မညိဳၾကပဲ လက္သင့္ခံစဥ္းစား ၿပဳၿပင္သြားနိုင္မႈမ်ားရွိမွ ေတာ္ေပလိမ့္မည္။ 

အၿပစ္ကိုၿမင္ေတြ႔ေသာ္ ေဝဖန္အၾကံေပးရန္ ေတာင္းပန္ဖိတ္ၾကားရဲေသာသတၱိ၊ အၿပစ္ကိုေထာက္ၿပေၿပာဆိုေသာ္ လိုက္နာက်င့္ၾကံႏုိင္ရဲေသာ သတၱိ လူသားတို႔ ယေန႔ကမၻာတြင္ လိုအပ္ေနပါၿပီ။ သို႔မွသာ မိဘႏွင့္ သားသမီး ဆရာႏွင့္ တပည့္ လူၾကီးႏွင့္လူငယ္ အရာရွိႏွင့္လက္ေအာက္ငယ္သား ႏုိင္ငံအၾကီးအကဲႏွင့္ တိုင္းသူၿပည္သားတို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ေသာ လူမႈအသိုင္းအဝိုင္း လူ႔ပတ္ဝန္းက်င္ကို ဖန္တီးႏိုင္ေပလိမ့္မည္။ 

တနည္းအားၿဖင့္ လူသားပဝါရဏာမ်ား ကမၻာအႏွံ႔အၿပားတြင္ မ်ားသည္ထက္မ်ားေအာင္ ၿပဳလုပ္ဖို႔ သင့္ေတာ္ေနပါၿပီ။
        
ရွင္ဂၽြန္ေတာ့ ပဝါရဏာေန႔မေရာက္ေသးေသာ္လည္း ၾကိဳတင္၍ pre ပရီပဝါရဏာ ၿပဳလုပ္လိုက္ပါ၏။
ရွင္ဂၽြန္၏စာမ်ားတြင္ အယူအဆလြဲမွားမွဳ၊ အေၾကာင္းအရာ မဆီေလ်ွာ္မွဳ၊ စကားလံုးေဖာင္းပြမွဳ၊ အေရးအသားညံ့ဖ်င္းမွဳ၊ ဝါက်အထားအသိုမွားယြင္းမွဳ၊ တစ္စံုတစ္ဦးကို ထိရွေစမွဳ စေသာအမွားမ်ား ပါသြားခဲ့ေသာ္……………………….။

                                                                
အမွားမ်ားစြာျဖင့္ 
ရွင္ဂြ်န္
(  10.10.2011  )

Monday, 3 October 2011

ရွင္ဂၽြန္ မိဂဒါဝုန္ အမွန္တရားမ်ားႏွင့္ ေဝးကြာေနေနဆဲ...........။

“ဘ၀”
ဆယ့္ေျခာက္အဆင္နဲ႔
ဘ၀ကိုရင္ခုန္မခ်င္လို႔
ေနာက္တစ္ဖဲ ထပ္ဆဲြကာမွ
ဆယ္ဖဲက တက္လာ….။
      ရွင္ဂၽြန္ ေရႊၿပည္ေတာ္တြင္ ေနထိုင္ေတာ္မူစဥ္က ရွင္ဂၽြန္႔ရင္ကို ၿပင္းၿပင္းရွရွ ထိရွခဲ့ ေသာ  မဂၢဇင္းဘုတ္အုပ္ တစ္ခုထဲမွကဗ်ာေလးၿဖစ္ပါ၏။ ေရႊၿပည္ေတာ္သားတို႔ထံုးစံ သီးခ်င္းသာသိ၍ သီးခ်င္းေရးသူကုိမသိဘိသကဲ့သုိ႔ ကဗ်ာေရးသူကိုကား ရွင္ဂၽြန္ memory ေအာက္ခဲ့ေလ ၿပီး။                        

    "ထိုင္ေနေတာ့အေကာင္းသား၊ ထသြားမွက်ိဳးမွန္းသိ"  "ေသခ်င္တဲ့က်ား ေတာေၿပာင္း" စကားပံုတို႔သည္ ရွင္ဂၽြန္တို႔ဘက္ေတာ္သားၿဖစ္၍ "တစ္ရြာမေၿပာင္း သူေကာင္းမၿဖစ္ ဟူေသာစကားပံုသည္ ရွင္ဂၽြန္တို႔ကို သူစိမ္းဆန္ရက္ေလၿပီးေလာ။ဆယ့္ေၿခာက္နဲ႔ရပ္လိုက္လ်ွင္ ဘဝကို လွလွပပမၿဖစ္ေတာင္ ခပ္တည္တည္ ရွင္သန္ခြင့္ ရႏိုင္လွ်က္ႏွင့္ ရွင္ဂၽြန္တို႔ ကိုယ့္ဘဝကို ေရာင္ရဲတင္းတိမ္ႏိုင္မႈေဘာင္အား ေက်ာ္လြန္သြားခဲ့ေလၿပီ။                           

      ရွင္ဂၽြန္တို႔ အိပ္မက္ေတြ တစ္ေပြ႔တပိုက္ၾကီးႏွင့္ ၿမတ္ဗုဒၶ၏ အမွန္တရားတို႔ ထြန္းပခဲ့ရာ ဇာတကထဲမွ ဇာတ္လိုက္ၿမိဳ႔ေတာ္ၾကီးသို႔ ေရာက္ခဲ့ပါ၏။ ေရႊၿပည္ေတာ္၊ မိဘ၊ ေဆြမ်ိဳး၊ ႏွလံုးသားခ်င္း ထပ္တူက်ခဲ့သူမ်ားႏွင့္ ေဝးကြားခဲ့ရ၏။ နတ္ၿမိဳ႕ေတာ္သံုး စကားလံုး (ေဒဝနာဂရီ အကၡရာ) မ်ားႏွင့္ စိတ္မပါပဲ လက္ထပ္လိုက္ရ၏။ ၿဖစ္ႏိုင္လွ်င္ ရွင္ဂၽြန္ ေနာက္ခုန္ဆုတ္လိုက္ခ်င္၏။ မရေတာ့။ ေၿခတစ္လွမ္းစာမက ဘဝပါ ကၽြံထြက္သြားေလၿပီ။                            

    ဗာရာဏသီသို႔ေရာက္၍ ႏွစ္ပတ္ေၿမာက္ေန႔တြင္ ရွင္ဂၽြန္႔မိတ္ေဆြ ကိုယ္ေတာ္ေလး၏ မယ္ေတာ္ဆံုးပါးသြားေၾကာင္းသတင္းဆိုးစကား ရႈင္ဂၽြန္႔ႏွလံုးသားအား ဓားထက္ထက္ၿဖင့္ မႊန္းသြားေခ်၏။ မိတ္ေဆြကိုယ္ေတာ္ေလးခမ်ာ ေရႊၿပည္ေတာ္အား ၿပန္သြားခ်င္၏။ ရဲစေတးကား မရေသး။ Departure (ထြက္ခြါခြင့္) သည္ ကိုယ္ေတာ္ေလး၏ဆႏၵကို ရိုက္ခ်ိဳးပစ္လိုက္၏။ ကိုယ္ေတာ္ေလးဘာလုပ္မည္နည္း။ ၿမတ္ဗုဒၶအလိုေတာ္က် ေကာင္းမႈၿပဳ အမွ်အတမ္းေပးေဝ ရံုမွတပါး.........။                           

   မိတ္ေဆြကိုယ္ေတာ္ေလးက ဗာရာဏသီေရာက္ ရွင္ဂၽြန္တို႔ ပညာသင္ရဟန္းေတာ္မ်ားအား သူ႔မယ္ေတာ္အတြက္ရည္စူး၍ ဆြမ္းတစ္နပ္ ကပ္ပါ၏။ ဆြမ္းဝိုင္းတြင္ အသံေတြတိတ္ဆိတ္၊ စကားလံုးေတြဆြံ႔အ၊ ခ်က္ထားေသာဆြမ္းနဲ႔ဟင္းလ်ွာသည္ ရဟန္းေတာ္တို႔၏ ဥေပကၡာၿပဳၿခင္းကုိ ခံလိုက္ရ၏။ ရွင္ဂၽြန္တို႔အားလံုး၏ မ်က္ႏွာသည္ ရဟန္းေတာ္တို႔၏ ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္ သမာဓိတရားၿဖင့္ အနိုင္အထက္ၿပဳၿခင္း ခံလိုက္ရ၍သာ ေတာ္ေတာ့၏။ မယ္ေတာ္ၾကီး ေကာင္းရာသုဂတိ ေရာက္ပါေစဟူ၍သာ ရင္တြင္းတိုးတိတ္ နာက်င္စိတ္ၿဖင့္ ဆုေတာင္းလိုက္ရပါၿပီေကာ။                            

      ခ်စ္ေသာသူႏွင့္ ေကြ႔ကြင္းရျခင္းသည္ ဆင္းရဲ၏---ဟူေသာ အမွန္တရားကို ၿမတ္ဗုဒၶ မိဂဒါ၀ုန္တြင္ ခ်ျပ၍ ဆင္းရဲပယ္ေၾကာင္း ဒႆနေတြကိုပါ ဖြင့္ဟခဲ့ပါ၏။ ရွင္ဂြ်န္ ပုထုဇဥ္ ဥခံြအတြင္းမွ ရုန္းမထြက္နုိင္ေသး။ မိဂဒါ၀ုန္အမွန္တရားမ်ားႏွင့္ ေ၀းကြာေနေနဆဲ။ တခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ေတာ့……………………။ အနာဂတ္သည္ ၀ိုး၀ါး မႈန္ရီ။   ။
အမွားမ်ားစြာျဖင့္ --------ရွင္ဂြ်န္။
3/10/2011